புராணங்கள் பொய்யல்ல!

புராணங்கள் பொய் என்று ஆங்கிலேயர்கள் சொல்லி நம்முடைய வரலாற்றை மாற்றி எழுதியிருக்கிறார்கள். அதிலே தங்களுக்குப் பிடித்த பிரித்தாளும் கொள்கைக்கு சாதகமான துவேஷ தத்துவங்களையும் சேர்த்து விட்டார்கள். புராணம் பொய்யென்று இவர்கள் கூறினார்கள் என்றால் அதுபற்றி இவர்கள் எழுதிய வரலாற்றிலும் பொய் இருக்கிறது என்பதை புரிந்து கொண்டு உள்ளதை உள்ளபடி எழுதுவதற்கு தற்போது முயற்சிகள் நடந்து வருகிறது.

புராணத்தை நம்ப முடியாதது என்று கூறி அதற்குக் காரணம் அதிலே இப்போது நாம் பார்க்கிற எதார்த்த நிலவரங்களுக்கு வேறான விஷயங்கள் இருக்கின்றன என்கிறார்கள். தேவர்கள் வந்தார்கள், போனார்கள், வரம் கொடுத்தார்கள் என்றால் அதெல்லாம் இந்த காலத்தில் நடக்காததால் அவற்றை பொய் என்று கூறிவிடுகிறார்கள். பெண்ணை கல்லாக்கினார்கள், கல்லை பெண்ணாக்கினார்கள், சூரியனை நிறுத்தி வைத்தார்களென்றெல்லாம் கூறுவது நம் சக்திக்கு உட்பட்டதில்லை என்பதால் அதெல்லாம் வெறும் புரட்டு என்கிறார்கள்.

தற்காலத்தில் நடக்க முடியாது என்று எப்படி சொல்லலாம்? வேத மந்திர சச்க்தியும் உயர்ந்த தபஸும் யோகாநுஷ்டானமும் பூர்வத்தில் நிறைய இருந்தன என்பதற்கு நிறைய ஆதாரங்கள் பழமையான புத்தகங்கள் பலவற்றில் இருக்கின்றன. அவைகள் இருந்தவரை தேவசக்திகளெல்லாம் இந்த உலகத்தினராலேயே சுலபமாக கிரக்கிக்கும் படி இருந்திருக்கின்றன. நம்மால் அது ஆகவில்லை என்பதால் பழமை பொய்யென்று ஆகிவிடாது.

 ஆங்கிலப் படிப்பு படித்து விட்டதாலேயே அறிவியலால் நிரூபிக்க முடியாததெல்லாம் புரளியென்று கூறுவது சரியான அனுகுமுறை ஆகாது. இப்போதும் கூட பல இடங்களில் புரானங்களில் கூறப்படுவது போன்ற பத்து பன்னிரண்டு அடி நீளமுள்ள மனித எலும்புக்கூடுகள் கிடைத்துக்கொண்டு தான் இருக்கின்றன. இதைப் பார்த்தால் பனைமர தென்னை மர உயரமுள்ள ராக்ஷஸர்கள், சிங்கம் மாதிரியான உடம்பும், .யானை மாதிரியான தும்பிக்கையும் கொண்ட யாளி போன்ற மிருகங்கள் முற்காலத்தில் இருந்திருக்ககூடும் என்பது நம்பக்கூடியதாகவே இருக்கிறது.

கால் எலும்பு மட்டுமே பதினாறு அடி நீளமுள்ள ஒரு மனிதனின் எலும்புக்கூடு, யானையைப் போல பத்து மடங்குள்ள ஒரு மிருகத்தின் எலும்புக்கூடு முதலானவைகளை ஐஸ்பெர்க்கில் ஆர்ட்டிக் பிரதேசத்தில் பனிக்கட்டிக்கு உள்ளிருந்து கண்டுபிடித்திருக்கிறார்கள். இதை தொல்லியல் துறையின் மிகப்பெரிய கண்டுபிடிப்பு என்று வியக்கிறார்கள், கூத்தாடுகிறர்கள். தொல்லியலோடு புவியிலையைம் சேர்த்து கணக்கிட்டு இவை இத்தனை லட்சம் வருஷத்திற்கு முன் இருந்தவை என்கிறார்கள். இதோடு புராணவியலையும் சேர்த்தால் நம்முடைய பழைய கதைகள் நிஜம் தான் என்றாகிவிடும்.

பூந்தமல்லி, டிச. 15-
குன்றத்தூரில் சிங்கம் முகம் போல பிறந்த பெண் குழந்தை
குழந்தை முகம் சிங்கம் போலவும், பற்கள் பெரியதாகவும், ஆக்ரோஷமாக காணப்பட்டது.

இந்து தர்மத்தில் கதை மூலமாக தத்துவம் போதிக்கப்பட்டது. அதற்காக கதையைப் பொய்யென்று கூற முடியாது. இந்தக்காலங்களில் கூட செய்தித்தாள்களில் இரண்டு தலையும் கொண்டகுழந்தை, நாலு கையுமாக பிறந்த குழந்தை என்றெல்லாம் படிக்கிறோம். மனித இனத்திலும் சேராமல் மிருக இனத்திலும் சேராமல் நடுவாந்திரமாக ஒரு விசித்திரக் குழந்தை பிறந்தது என்று படிக்கிறோம். இயற்கையும் சில நேரங்களில் மாறுபட்டு காட்சியளிக்கலாம் என்பது பல நேரங்களில் நிரூபிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இதனை ஆங்கிலத்தில் Freak என்பார்கள். ஆதலால் புராணங்களில் கூறப்பட்டிருப்பதைப் போல பல விசித்திரமான மனித தோற்றங்கள் வாழ்ந்திருக்கின்றன என்பதை மறுப்பதற்கில்லை.

இது சும்மா!

புராணக்கதைகளில் கற்பனைகளும் இருக்கலாம். பிற்காலத்தில் சிலர் இடைச்செருகல்களைச் செய்திருக்கலாம். ஆனால் தற்காலத்தில் இவற்றைப் பிரித்து பார்க்க இயலாததால், அக்கதைகள் சொல்லவரும் கருத்துக்களை உள்வாங்கி அவற்றை பாதுகாத்து அடுத்த தலைமுறைக்கு கொண்டு சேர்ப்பதே நமது கடமையாகும்.

எல்லாவற்றிர்கும் மேல், ஆராய்ச்சி, கீராய்ச்சி என்று சொல்லிவிட்டால் உடனே நாம் அப்படியே நம்பிவிடுவது என்பது தான் எல்லாவற்றையும் விடப் பெரிய மூடநம்பிக்கை. இன்றைய ஆராச்சிகளிலும் தவறுகளும், பொய்களும் கலந்திருக்கவே செய்கின்றன. எனவே கற்பனை என்று நினைத்தாலும் புராணக்கதைகள் மனதில் நன்மையை விதைத்து தீமையை விலக்கி இறைவனின் பால் நம்பிக்கை உண்டாகச் செய்வதால் புராணக்கதைகளின் நோக்கம் என்னவோ பூர்த்தியாகிவிடுகிறது.

- ஸ்ரீ சந்திரசேகரேந்திர சரஸ்வதி சுவாமிகள்.

.

இந்து மதம் தான் ஜாதிகளை உண்டாக்கியதா? - 1

வாழும் மனிதர்களுக்குள் ஏற்றத் தாழ்வுகள் இருப்பதில்லை. பிறப்பும் இறப்பும் எல்லா ஜீவராசிகளுக்கும் ஒன்றாகவே விதிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இயற்கையால் உண்டான படைப்பில் எதுவும் உயர்ந்ததும் இல்லை எதுவும் தாழ்ந்ததும் இல்லை. இவற்றில் உயர்வு தாழ்வு, விருப்பம், வெறுப்பு என்று தோன்றுவது அவரவர் மனக்கண் மாயையே அன்றி வேறில்லை.

ஆனால் பொதுவாக இந்து மத எதிர்ப்பாளர்களாக தங்களைக் காட்டிக்கொள்ளும் நாத்திகர்களும் மத மாற்றுப் பேர்வழிகளும் ஒரு விஷயத்தில் ஒன்றாக ஒத்து ஊதுவார்கள். அதாவது இந்து மதத்தில் தான் ஜாதிகள் உள்ளது என்றும் இந்து மதம் தான் ஜாதிகளை உண்டாக்கி கீழ் ஜாதி மேல் ஜாதி என்ற ஏற்றத்தாழ்வை உருவாக்கியது என்றும் கூறுவர். இதற்கு இவர்கள் உதாரணமாக கூறும் விஷயம் இந்து தர்மத்தில் கூறப்பட்டிருக்கும் ப்ராமணன், க்ஷத்ரியன், வைசியன், சூத்திரன் என்ற வர்ணங்களின் வகைகளைப் பற்றி. இதில் குறிப்பிடப்பட வேண்டியது என்னவென்றால் வர்ணங்கள், ஜாதிகள் என்ற இரண்டிற்கும் வித்தியாசம் என்ன என்பது பற்றி இவர்கள் புரிந்து கொள்வதும் இல்லை. அது பற்றி புரிந்து கொள்ள முயற்சிப்பதும் இல்லை. இந்துக்களை பிரித்தாள்வதற்கும் பிரிவினையை தூண்டி இந்தக்களிடம் உள்ள ஒற்றுமையை நிரந்தரமாக குலைப்பதற்கும் அரைகுறையாக எவற்றையெல்லாம் கூறி குழப்ப முடியுமோ அவற்றைக் கூறி இந்துக்களுக்குள்ளே பகைமையை மட்டுமே வளப்பார்கள்.

இப்படிப்பட்டவர்களை நாம் புரிந்து கொள்ள, வர்ணங்கள் என்றால் என்ன? ஜாதிகள் உண்டானது எப்படி என்பதை பற்றிய ஒரு அலசலைப் பார்ப்போம்.

வர்ணங்களும் ஜாதிகளும் ஒன்றா?

வர்ணங்கள் என்றால் பிரிவுகள் என்று பொருளுண்டு. வகைகள் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். கீதையில் ஸ்ரீ க்ருஷ்ணர் இவ்வாறு கூறுகிறார்.

சாதுர்-வர்ண்யம் மாயா ஸ்ருஷ்டம் குண-கர்மவிபாகச:|

"நான்கு வர்ணங்களான (பிரிவுகளான) ஸ்ருஷ்டியை நானே படைத்தேன். குணங்களையும் செயல்களையும் அடிப்படையாகக் கொண்டே"

தஸ்ய-கர்தராமபி மாம் வித்த்யகர்தார-மவ்யயம்||

"அவைகளை படைத்தவன் நானே எனினும் நான் அழிவற்றவன், செய்கையற்றவன் என்பதை அறிவாயாக."

என்கிறார் ஸ்ரீ க்ருஷ்ணர். இந்து தர்மத்தில் கடவுளே தான் ஜாதிகளைப் படைத்தான் என்று மக்களை ஏமாற்றி மூளைச் சலவை செய்து வருபவர்கள் பிடித்துக்கொள்ளும் கீதையின் வரிகளும் இவைகளே! அவ்வாறு அவதூறு கூறுபவர்கள் இந்தச் ஸ்லோகத்தின் முதல் வரியின் முதல் பாதியை மட்டும் எடுத்துக்கொண்டு மீதியைச் சொல்லாமல் விட்டு விடுகின்றனர் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

"நான்கு வகைகளை நான் தான் உண்டாக்கினேன் என்று கூறும் பகவான், அதைத் தொடர்ந்து "குணம் மற்றும் செயல்களின் அடிப்படையில்" என்று கூறுகிறாரே ஒழிய 'பிறப்பின் அடிப்படையில் இந்த வகைகளை உண்டாக்கினேன்' என்று கூறவில்லை. மேலும் இவற்றில் உயர்ந்த வர்ணம் எது தாழ்ந்த வர்ணம் எது என்றும் கூறவில்லை என்பதையும் கவனிக்க வேண்டும்.

இங்கே வர்ணங்கள் என்று அழைக்கப்படுவதை க்ளாஸிஃபிகேஷன் (Classification) என்று கருத்தில் கொள்க. அதாவது various types of human society என்றே அர்தம் கொள்ள வேண்டும். இவ்வாறான வகைகள் குணங்களால் அறியப்பட்டு அது இந்த வகையைச் சேர்ந்தது என்று கருதிக் கொள்ளப்படுமே அன்றி பிறப்பால் பிரிக்கப்படுவதில்லை என்பது தெளிவு.

மனிதர்கள் தங்கள் குணம் மற்றும் செயல்களின் காரணமாக வகைப்படுத்தப் படுகிறான். இவ்வாறான வகையை தாமே உண்டாக்கியதாக ஸ்ரீ க்ருஷ்ணர் கூறினாலும் கூட இவை எந்த ஒரு சமூகத்திலும் காலத்தின் போக்கினாலும் சமூக்கக் கூட்டங்களுக்கிடையே ஏற்படும் சார்பு நிலையை சமப்படுத்திக் கொள்ளவும் தாமாகவே உண்டாக்கப்படுபவையே.

உதாரணமாக ஒரு தொழில் நிறுவனத்தில் சீராக தொழில் இயங்க வேண்டுமென்றால் அதில் பல அடுக்குகள் அமைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. பொது மேலாளர், மேற்பார்வையாளர், தொழிலாளர், கணக்கர் என்று பல்வேறு பிரிவுகள் உண்டாக்கப் படுகிறது. எல்லோருமே தொழிலாளியாக இருந்தால் கணக்கெழுதுவது யார்? எல்லோருமே கணக்கராக விரும்பினால் தொழிலுக்குப் பணம் போடுவது யார்? எல்லோருமே பணம் போட்டு உட்டார்ந்து விட்டால் மற்ற பணிகளை செய்வது யார்? ஆனால் இவை அனைத்துமே ஒரு அடுக்கு முறை உருவாக்கத்தினால் சீராக நடைபெறுகிறது. இது தவிர்க்க முடியாதது.

இந்த அடுக்கு முறைகளை வர்ணங்கள் என்று ஒரு உதாரணத்திற்கு எடுத்துக் கொள்வோம். கார் உதிரிபாகம் தயாரிக்கும் ஒரு தொழிளாலி சார்டர்ட் அக்கவுண்டட் படிப்பை படித்துத் தேரிவிட்டார் என்று கொள்வோம். அதே கம்பெனியில் அவருடைய திறமையின் அடிப்படையில் கணக்கர் பணி தரப்படலாம். ஒரு கணக்கர் மேலாளராகவும் திறமையை வெளிப்படுத்தினால் அவரே தனது திறமையால் பொது மேலாளராக உயரவும் வாய்ப்பிருக்கிறது. ஒரு பொது மேலாளர் செல்வந்தராக இருந்து நிறுவனத்திற்கு பணம் கொடுத்தால் அவர் பங்குதாரராக அதாவது முதலாளியாகவும் முடியும். ஒரு தொழிலாளி படித்தாலும் தொழிலாளியாகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்று நிர்பந்தம் எந்த நிறுவனத்திலும் இல்லை. அவ்வாறு நிர்பந்திக்கப்பட்டால் அந்த நிறுவனத்திலிருக்கும் மனிதர்களின் கோளாறே அன்றி அது நிறுவனத்தின் கோளாறாக அறிய முடியாது. நிறுவனத்தின் கொள்கையிலும் தொழிலாளி கணக்கராகக் கூடாது என்று எழுதப்பட்டிருக்காது. ஆக எப்படி ஒரு தொழிலாளி தனது திறமையால் கணக்கராக அங்கீகரிக்கப்படுவாரோ அதுபோலவே ஒருவர் தாம் மேற்கொள்ளும் வாழ்க்கை முறையால் அந்தந்த வர்ணங்களாக வாழும் வகையினராக அறியப்படுகிறார் அன்றி பிறப்பால் இல்லை.

ஆக இந்து தர்மத்தின் ஜாதி ஏற்றத்தாழ்வு திட்டமிட்டு உருவாக்கப்பட்டதே என்று நிரூபிக்க நினைப்பவர்கள் பகவத் கீதையையே ஆதாரமாகக் கொண்டாலும் பிறப்பால் இவன் இன்ன வகையைச் சேர்ந்தவன் என்று எங்குமே கூறப்படவில்லை. அதாவது பிறப்பின் அடிப்படையில் மனிதன் பிரிக்கப்படவில்லை என்பது தெளிவாகிறது.

சரி அப்படியெனில் ப்ராமணன், க்ஷத்ரியன், வைசியன், சூத்திரன், என்ற பிரிவுகள் எதைக் குறிக்கின்றன?

ப்ரம்மத்தை அறிந்தவன் அல்லது அறியும் முயற்சியில் அதற்கான சாதகங்களைச் செய்து வாழ்க்கை நடத்துபவன் ப்ராமணன் என்ற பிரிவாக அழைக்கப்பட்டனர். தர்மங்களை அனுசரித்து மக்களை காக்கும் பொறுப்பை ஏற்று சமூகத்தை தலைமை தாங்கி நடத்திச் செல்பவர்கள் க்ஷத்ரியன் என்ற பிரிவாக அழைக்கப்பட்டனர். சமூகத்திற்கு பயன்படும் விதமாக ஏதாவது தொழிலைச் செய்து அதன் மூலம் தானும் பலன் பெற்று சமூகத்திற்கும் நன்மை அளிக்கும் விதமாக வாழ்க்கை நடத்துபவர்கள் வைசியர்கள் என்றும் அழைக்கப்பட்டனர். இம்மூன்று பிரிவினருக்கும் உதவும் வகையிலான பணிகளை செய்து அதனால் தானும் பலன் பெற்று சமூகத்திற்கும் பயனாக வாழும் வகையினர் சூத்திரர்கள் என்று அழைக்கப்பட்டனர். இவ்வாறு மனிதர்கள் தங்கள் குணத்தின் அடிப்படையில் எந்த மாதிரியான வாழ்வின் மீது உணர்வுப்பூர்வமாக லயிக்கிறார்களோ அத்தகைய வாழ்வை மேற்கொள்ளவார்கள். அவ்வாறு மேற்கொள்ளும் வாழ்வின் அடிப்படையிலேயே அவர்கள் எத்தகைய வகையின் மனிதர்கள் என்று பிரிக்கப்பட்டார்கள். பிறப்பால் அல்ல.

உதாரணமாக இறைசிந்தனையிலும் ப்ரம்மத்தை அறிவதற்கான வாழ்வை மேற்கொள்ளும் ப்ராமண வகையைச் சேர்ந்த தம்பதியருக்குப் பிறந்த ஒரு ஆண் மிகுந்த போர்குணம் கொண்டவனாகவும் மக்களை வழிநடத்தும் தலைமை குணம் கொண்டவனாகவும் தர்மத்தை காக்கும் பொருட்டு போரிடத் துணிந்தவனாகவும் இருப்பானேயானால் அவன் க்ஷத்ரியனாக கருதப்படுவான். அவன் ப்ராமண வகையிலான வாழ்வைத் துறந்து க்ஷத்ரியர்களின் தர்மத்தை கடைபிடித்து அவர்களின் வாழும் வழியைப் பின்பற்றலாம். பிறப்பால் அவனது வகை நிர்பந்திக்கப்படுவதில்லை. ப்ராமண தந்தைக்குப் பிறந்ததாலேயே ராவணன் ப்ராமண வாழ்க்கையை மேற்கொள்ள வில்லை. மக்களை தலைமை தாங்கி நடத்திச் செல்லும், நாடாளும், போர்புரியும் க்ஷத்ரியனாக வாழ்ந்தான். பழிவாங்கும் குணத்தாலும் கண்ணை மறைத்த கோபத்தாலும் சீதையை கடத்திச் சென்றதைத் தவிர்த்துப் பார்த்தால் ராவணன் தனது குடிமக்களை துன்புறுத்தாத தர்மங்களை அனுசரித்து ஆட்சி புரிந்த க்ஷத்ரியனாக அறியப்படுகிறான்.

ஒரு ப்ராமணருக்குப் பிறந்த ஆண்மகனுக்கு தங்கத்தை உருக்கி நகை செய்யும் கலையில் அதீத விருப்பம் கொண்டு அவன் நகை வியாபாரி ஆக நினைத்தால் வியாபார குணம் கொண்ட அவன் வைசியன் என்று அழைக்கப்படுவான். பிறப்பால் அவனது வகை நிர்பந்திக்கப்படுவதில்லை.

ஒரு ப்ராமணருக்கு பிறந்த ஆண்மகனுக்கு வேதங்களைக் கற்கவும் புரிந்து கொள்ளவும் ஆர்வம் இல்லை. ஆனால் சமையல் கலையில் ஆர்வம் மிகுந்து அதையே தொழிலாகக் கொண்டால் அவன் சூத்திரன் என்று கருதப்படுவான். சமையலும் தொழில் தானே, அவன் வைசியன் என்றழைக்கப் படலாமே என்று தோன்றலாம். நாம் ப்ரொடக்ஷன் இண்டஸ்ட்ரீஸ் மற்றும் சர்வீஸ் இண்டஸ்ட்ரீஸ் என்று பிரித்துக் கொள்கிறோம் அல்லவா. ப்ரொடக்ஷன் இண்டஸ்ட்ரீஸை சேர்ந்தவர்கள் வைசியர்கள் என்றும் சர்வீஸ் இண்டஸ்ட்ரீஸை சேர்ந்தவர்கள் சூத்திரர்கள் என்றழைப்பட்டார்கள் என்று கொள்ளலாம். பிறப்பால் அவனது வகை நிர்பந்திக்கப்படுவதில்லை.

இவ்வாறு குணத்தால் வகைப்படுத்தப்பட்டவர்களைப் பற்றிய பல உதாரணங்கள் புராணக் கதைகளில் உள்ளன. அவற்றில் சிலவற்றைப் பார்ப்போம்.

விஸ்வாமித்திரர் கேள்விப்பட்டிருப்போம். அவர் பிறப்பால் க்ஷத்ரியன். நாடாண்ட அரசன். வஷிஷ்டரிடம் இருந்த காமதேனு பசுவை தன் நாட்டு மக்களுக்காக யாசகம்கேட்டு அதை அவர் தர மறுத்தார் என்ற காரணத்தால் தானும் அந்தணர்களைப் போல தவம் இருந்து அந்தத் தவ வலிமையால் வஷிஷ்டரை வெல்வேன், காமதேனு பசுவொன்றை பெறுவேன் என்று சபதம் மேற்கொண்டு நாடு துறந்து தவமிருந்து முனிவரானார். ப்ராமணர்களுக்கு உபணயனத்தின் போது ப்ரம்மோபதேசம் என்று போதிக்கப்படும் காயத்ரீ மந்திரத்தை உலகிற்கு உபதேசித்தார். தவ வலிமையால் இறைவனது அருளைப் பெற்று வஷிஷ்டர் வாயாலேயே ப்ரம்மரிஷி என்ற பட்டத்தையும் பெற்றார் என்பது நாம் அறிந்ததே. பிறப்பால் க்ஷத்ரியர் ஆனாலும் தான் மேற்கொண்ட தவ வாழ்க்கையால் ப்ராமணராகவே ரிஷிகளால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டவர். ஆக பிறப்பால் இவரது வாழ்க்கை இத்தகையதாகத்தான் இருக்கவேண்டும் என்பது நிர்பந்திக்கப் படவில்லை.

மற்றொரு புராணக் கதை, ஒரு பெரிய மகரிஷி இருந்தார். அவருக்கு பல சீடர்கள் இருந்தனர். ஒரு நாள் ஒரு சிறுவன் அவரிடம் வந்து தன்னையும் மாணவனாக மகரிஷி சேர்த்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொண்டான். புதிதாக வந்த சிறுவனைப் பற்றி தெரிந்து கொள்வதற்காக அவனுடைய தந்தையின் பெயர் என்னவென்று விசாரித்தார் மகரிஷி. பையனோ 'தெரியாது' என்றான்.

சரி தாயார் பெயர் என்ன என்று வினவினார் மகரிஷி. "ஜாபாலிகை" என்றான். உன் தாயாரிடம் சென்று உன் தந்தையின் பெயரைக் கேட்டு அறிந்து வா என்றார் மகரிஷி.

அச்சிறுவனும் அதே போல தன் தாயாரான ஜாபாலிகையிடம் சென்று தனது 'தந்தை யார்?' என்ன குலம்? என்று விசாரித்தான். ஜாபாலிகை திகைப்படைந்தாள். பிறகு அவள் கூறினாள் 'நான் ஓரிடத்தில் பணிப்பெண்ணாக வேலை செய்து கொண்டிருந்தேன். இந்தச் சமயத்தில் எனக்குப் பல ஆண்களுடன் தொடர்பு ஏற்பட்டது. அவர்கள் பல்வேறு குலத்தைச் சேர்ந்தவர்களாக இருந்தார்கள். அவர்களில் நீ யாருடைய மகனாக இருக்ககூடும் என்பது எனக்குத் தெரியாது' என்றாள். சற்று வினோதமாக தோன்றினாலும் சிறுவன் இதை கேட்டுக்கொண்டான்.

ரிஷியிடம் சென்ற சிறுவன் ஜாபாலிகை கூறியவற்றை அப்படியே தெரிவித்தான். 'பல ஆண்களில் நான் யாருக்குப் பிறந்தவன் என்பது என் தாயாருக்கே தெரியாது' என்று சிறுவன் கூறியதைக் கேட்டு மாணவர்கள் சிரித்தனர். ஆனால் அந்த ரிஷி "எவ்வளவு பயங்கரமான உண்மையை சிறிதும் அச்சமில்லாமல் பேசியிருக்கிறாய்? உண்மையைப் பேசுவது; உண்மையைத் தவிர வேறு எதையுமே பேசாமல் இருப்பது இவை ஒரு ப்ராமணனுக்கு இருக்க வேண்டிய முக்கியமான குணங்கள். இவைகள் உன்னிடம் இயல்பாகவே குடி கொண்டிருக்கின்றன. ஆகையால் நீ ஒரு உண்மையான ப்ராமணன். உன்னை என் சிஷ்யனாக ஏற்றுக்கொள்கிறேன்" என்று கூறி ஏற்றுக்கொண்டார். ஆக "சத்தியத்தைத் தயங்காமல் பேசிய அந்தச் சிறுவன் சத்தியகாம ஜாபாலி என்ற பெயருடன் பிற்காலத்தில் மிகச்சிறந்த அந்தணனாக அங்கீகரிக்கப்பட்டார்.

இவ்வாறு புராணத்திலும், வேதங்களிலும், கீதையிலும் பிறப்பு எதுவாகிலும் ஒருவரது குணமும் செயல்களும் அவர்களது வகையை நிர்ணயிக்கிறது என்பது தெளிவாகிறது.

சரி இங்கே ஜாதி எங்கிருந்து வந்தது?

தொடர்ச்சி!

தாலி - ஒரு குழு விவாதம்!

க்ரூப் மெயில்களில் சில நேரங்களில் சூடான சமாச்சாரங்கள் விவாதிக்கப் பட்டுவிடும். குழுவில் இருக்கும் நண்பர்கள் தத்தமது கருத்துக்களை அவரவர் கண்ணோட்டத்தில் எடுத்து வைப்பார்கள். அது போல சூடான ஒரு விவாதத்திற்கு பதில் எழுத நேர்ந்தது. அதை பகிர்ந்து கொள்ள விரும்பி இங்கேயும் கொட்டுகிறேன்.

விஜய் டிவியின் தாலி பற்றிய நீயா நானா நிகழ்ச்சி குறித்து அவரவர் கருத்து பரிமாறப்பட்டது. அதில் ஒரு சகோதரி கிழ்கண்டவாறு தம்முடைய கருத்தை தெரிவித்திருந்தார்.

****

விவாதங்கள் விவாதிக்க மட்டுமே ஒவ்வாரு ஊடகங்களும் மக்களை கவரும் தலைப்பை மட்டுமே விவாதிக்கும். நீங்கள் குறிப்பிட்டிருந்த விவாத தலைப்புகள் யாவையும் சமுதாயத்தின் பொழுது போக்கும் வார்த்தைகள். எந்த ஒரு ஊடகமும் விலைவாசி உயர்வை கட்டுபடுத்தவும்,நதி நீர் இணைப்பை பற்றியும் இளைஞர்களிடமும்,அனுபவசாலிகளிடமும் விவாதிப்பதும் இல்லை யோசனை கேட்பதும் இல்லை. தாலி தேவையா இல்லையா என்பது தலைப்பு. தாலி என்னும் பண்பாடு நம்முடைய நாகரீகத்தில் இடையில் தோன்றியது. இராமாயணத்தில் ராமர் சீதைக்கு தாலி கட்டியதாக குறிப்பிடவும் இல்லை. கிருஷ்ணன் ராதைக்கு மெட்டி அணிவித்ததாக குறிப்பிடவும் இல்லை. நம் முன்னோர்கள் உடன்போக்கு என்னும் முறையை திருமணத்திற்க்கு பின்பற்றயுள்ளனர்.

அதாவது ஒருவரை ஒருவர் பிடித்த ஆணும் பெண்ணும் தன் இல்லத்தார் விருப்பதுடன் தனி ஒரு இல்லத்தில் இனிது வாழும் முறை. பின் வந்த சமுகத்தால் இடைச் செருகல் ஆனது தாலி என்னும் சம்பிரதாயம் . தாலி அணிவதால் மட்டுமே எந்த ஒரு பெண்ணும் தெய்வமாக முடியாது எந்த ஒரு ஆணும் பக்தனாக முடியாது. இருவரின் இல்லற வாழ்க்கையின் இனிமையை மனம் ஒன்று மட்டுமே தீர்மானிக்கும். இன்று உள்ள இந்த சம்பிரதாயம் நாளைய தலைமுறையிடம் காணாமல் கூட போயிருக்கலாம்.

இலை உடுத்தி, மண்பாண்ட சோறு உண்ட மனிதன் இன்று நாகரீக உடை அணித்து காரில் போகிறான். அவன் முன்னோர் கண்ட பல நல்லவைகளை இன்றைய காலகட்டதிற்காக மாற்றிகொள்கிறான். ஆனால் தனக்கு சாதகமான விசயத்தில் மட்டும் பண்பாடை காரணம் காட்டி மனம் மாற மறுக்கிறான். எந்த ஒரு கிருத்துவனும் தன்னையும் தன் மதத்தையும் புண்படுத்தியதாக எப்போதும் கூறுவதில்லை. எந்த ஒரு முஸ்லிமும் இதே கூற்றை கூறியதில்லை. ஆனால் இந்துக்கள் மட்டுமே தங்களை அவமதித்தாக கூறிக்கொண்டும் ஒருவரை ஒருவர் தூற்றிக்கொண்டும் உள்ளனர்.

இந்திய நாடு இந்துத்துவ நாடாக கருதபட்டாலும் எல்லா மதத்தினரும்

பாதுகாப்பாக வாழும் நாடு. எந்த மதத்தினரும் ஆளும் நாடு இதுவே. இதற்கு

இந்துக்களின் சகோதரத்துவமே காரணம். இளம் செடியை பிடுங்கலாம் ஆலமர வேரை அசைக்க முடியாது. இந்து மதமும் அது போலவே. நாயன்மார்களும்.ஆழ்வார்களும் நீர் ஊற்றி வளர்த்த மரம் இது.

ஒரு சிறிய பொருளிகே ஆயிரம் விவாதம் உண்டு. இது நம் உணர்வோடு வேரூன்றியது. அசைத்து பார்க்கும்போது சிறிது வலிக்கும் ஆனால் உணர்த்து பார்க்கும்போது உண்மை நிலை புரியும். கருத்து சொல்லவும் விவாதிக்கவும் அனைவருக்கும் உரிமை உண்டு. அதில் உள்ள கூற்றை ஆதரிக்கவும் எதிர்க்கவும் உரிமை உண்டு. ஆனால் அதில் உள்ள சிறந்ததை எடுத்து கொள்ள நீரை நீக்கி விட்டு பாலை பருகும் அன்னபறவையின் திறன் மட்டுமே நமக்கு வேண்டும். கருத்துகளும் எண்ணங்களும் சுதந்திரமானவை அவற்றை ஏற்றுகொள்ளும் பக்குவமும் , வீணற்றதை தூக்கி எரியும் மனமும் வேண்டும்.

இது போன்ற நிகழ்சிகள் பொழுது போக்க மட்டுமே. நம் மனதை பழுதுபாக்க அல்ல.

****

தனது கருத்தை மிகவும் அழகாக அதே நேரத்தில் இந்து மதம் என்பது ஆலமரம் அதை அசைக்க முடியாது என்கிற தனது நம்பிக்கையையும் ஒரு சேர வெளிப்படுத்தியிருந்தார் அந்தச் சகோதரி. தாலி என்பது இடைச் செருகலாகத்தான் இருக்க வேண்டும் என்பதில் எனக்கும் உடன்பாடிருக்கிறது. ஆனால் எனக்கு இந்துக்கள் தான் சண்டைக்காரர்களாக இருக்கிறார்கள் என்ற தொனியில் அவர் எழுதியிருந்தது உறுத்தியது. அதனால் கீழ்கண்டவாறு பதில் மடலும் இட்டேன்.

***

//எந்த ஒரு கிருத்துவனும் தன்னையும் தன் மதத்தையும் புண்படுத்தியதாக எப்போதும் கூறுவதில்லை. எந்த ஒரு முஸ்லிமும் இதே கூற்றை கூறியதில்லை. ஆனால் இந்துக்கள் மட்டுமே தங்களை அவமதித்தாக கூறிக்கொண்டும் ஒருவரை ஒருவர் தூற்றிக்கொண்டும் உள்ளனர். //

சகோதரி , நீங்கள் மத சமூகத்திற்கு வெளியே இருக்கிறீர்கள். இதே விஜய் டிவி முஸ்லீம் பெண்கள் பர்தா அணிவது பற்றி ஒரு நிகழ்ச்சி ஒளிபரப்ப தேதியும் குறித்து விளம்பரமும் போட்டது. உடனே முஸ்லீம் கட்சியான தமுமுகவும், முஸ்லீம் மத இமாம்களும் எங்கள் மத சம்பிரதாயத்தை அசிங்கப்படுத்தும் நிகழ்ச்சி இது. இதை ஒளிபரப்பினால் நாங்கள் கடுமையான நடவடிக்கை எடுப்போம். விஜய் டி வி முன்பு போரட்டம் பெரியளவில் நடத்துவோம் என்று அறிவிப்பு செய்து, கமிஷனரிடம் ஒரு பெட்டிஷனும் கொடுத்து அந்த நிகழ்ச்சி நடைபெறாமல் தடுத்தே விட்டனர்.

கிறிஸ்தவர்களோ ஏசுவைப் பற்றி விமர்சனம் செய்வதாக அமைந்த டாவின்ஸி கோட் என்ற திரைப்படத்தை இந்தியாவின் பல இடங்களில் (தமிழ் நாடும் அடங்கும்) வெளியிட விடாமலேயே செய்துவிட்டார்கள். இதுவெல்லாம் ஏன் உங்களுக்குத் தெரியவில்லை என்று புரியவில்லை?.

இந்துக்களின் இந்த எதிர்ப்பு தாலி வேண்டுமா வேண்டாமா என்பதற்க்கல்ல. ஊடகங்கள் அதுவும் விஜய் டிவி இந்துக்களின் நம்பிக்கை மற்றும் கலாச்சார விஷயங்கள் பற்றியே தொடர்ந்து விமர்சனப்படுத்தியும் நீயா நானாவில் ஒளிபரப்பியும் இந்து மதம் மீதான தொடர் தாக்குதல் நடத்தி வருகிறது. அதிலும் கிறுஸ்தவரான மெர்குரி கிரியேஷன் நிர்வாகி தனது லாபகராமான வேலையாகவே இந்துக்களை புன்படுத்தும் விஷயத்தை தொடர்ந்து நடத்தி வருகிறார் என்றும் அவர் மீது குற்றச்சாட்டு எழுந்திருக்கிறது. அந்தத் தாக்குதலின் மீதான எதிர் விளைவுதான் இந்தப் பதிவே தவிற தாலி வேண்டும் என்று கட்டாயப்படுத்த அல்ல.

இன்னும் சொல்லப்போனால் இந்துக்களின் எந்தப் பெண்ணும் தாலிகட்டும் போது கட்டிய அதே மஞ்சள் கயிறோடு திரிவதில்லை. அழகான தங்கச் சங்கிலியாக மாட்டி அதை ஆபரனமாகத்தான் அணிந்து கொள்கிறார்கள். அங்கேயே அது தாலி என்பது மறைந்து ஆபரணமாகி வெகுநாளாகிவிட்டது. குடும்பம் என்ற அமைப்பு இங்கே முக்கியத்துவம் பெற வேண்டுமே அன்றி தாலி இல்லை. எதிர்காலத்தில் இது தேவையில்லாமலும் போகலாம். ஆனால் ஊடக்ங்கள் இந்து மதத்தைப் பற்றியே குறிவைத்து தாக்குவது ஒத்துக்கொள்ள முடியாது. அதை ஒருமனதாக கண்டிக்க வேண்டுமே தவிற புரட்சிகரமாக பேசுகிறேன் என்று கூறிக்கொண்டு அவர்களுக்கே ஜால்ரா தட்டக் கூடாது. அது நம்மை தான் பாதிக்கும்.

மேலும் ஐம்பது வருடங்களுக்கு மேலாக பகுத்தறிவு என்ற போர்வையில் நம் மதத்தை நாமே கேலி பேசுக்கொள்ளும் புத்தியை நம்மிடம் திணித் திருக்கிறார்கள் நாத்திக வாதிகள் என்ற சுயநலக்காரர்கள். தன் கையாலேயே தன் கண்ணைக் குத்துக்கொள்ளும் தன்மையிலிருந்து வெளியே வாரவேண்டும். தயவு செய்து இந்து தர்மத்தைகாப்பாற்ற அதை அழிக்க நினைப்பவர்களை அடையாளம் கண்டு எதிர்க்க ஒன்று கூடுங்கள். உங்களுக்கு அரைகூவல் விடுகிறேன்.

***

என்று முடித்தேன்.

மேலும் இங்கே சில விஷயங்களை அடுக்க நினைக்கிறேன். சமீபகாலமாக பத்திரிக்கையை அலங்கரிக்கும் சில செய்திகள் பாதிரியார்களைப் பற்றியதாக இருந்தும் அதைப் பற்றி எந்த தொலைக்காட்சியும் செய்திகளின் சில வினாடிகளைக் கூட நிரப்பி காண்பிக்கவில்லை.

உதாரணமாக வடநாட்டிலிருந்து குழந்தைகளை கடத்தி வந்து காப்பகம்

நடத்துகிறேன் என்ற பெயரில் வெளிநாட்டிலிருந்து பணம்கறக்கும் பாதிரிமார்கள், தன்னுடைய தலைமையில் இயங்கும் பள்ளிச் சிறுவர்களை கட்டாயப்படுத்தி தகாத முறையில் நடந்து கொள்ளும் பாதிரியார்கள் போன்றவர்கள் பற்றி எந்த தொலைகாட்சியும் நீயா நானா நடத்தவுமில்லை, "பாதிரியார்களின் அட்டூழியம் இன்றைய நிஜத்தில்" என்று காட்டவும் இல்லை.

சமீபத்தில் கூட ஊட்டியில் ஜோசப் பழனிவேல் ஜெயபால் என்கிற பாதிரியார் மீது அமெரிக்காவில் பெண் குழந்தைகள் மீது பாலியல் துஷ்பிரயோகம் செய்ததாய் குற்றம் சாட்டப்பட்டு அது கிட்டத்தட்ட நிருபிக்கப்பட்ட நிலையில் இவர் அங்கிருந்து தப்பி இங்கே ஊட்டியில் சந்தோசத்தை அனுபவித்துக்கொண்டு இருக்கிறார். இதற்கு பிஷப்புகளின் ஆதரவும் உண்டு. இதைப்பற்றி எந்த தொலைக்காட்சியும் தங்கள் நிஜத்திலோ அல்லது நீயா நானாவிலோ விவாதிக்கவே இல்லை.

அதுமட்டுமா, ஜெஸ்மி என்ற கன்னியாஸ்திரி பாதிரியார்களால் பாலியல் பலாத்காரம் செய்யப்பட்டதையும் பாதிரியார்கள் மற்றும் கன்னியாஸ்திரிகளிடம் இருக்கும் ஓரினச்சேர்க்கை பழக்கத்தைப் பற்றியும் விலாவாரியாக 'ஆமென்' என்ற பெயரில் புத்தகம் எழுதியிருக்கிறார். இப்போது இரண்டாம் பாகம் எழுதிக்கொண்டு இருக்கிறாராம், தலைமறைவாய். இதைப்பற்றி எந்த தொலைக்காட்சியும் தங்கள் நிஜத்திலோ அல்லது நீயா நானாவிலோ விவாதிக்கவே இல்லை. ஜெஸ்மி பற்றி இங்கே

எனவே ஊடகங்களுக்கு இந்து அடையாளங்கள் மீது மக்களிடம் ஒரு கசப்புணர்ச்சியை ஏற்படுத்தி விடவேண்டும் என்கிற முனைப்பு மிக அதிகமாகவே இருக்கிறது என்பது அப்பட்டமாக தெரிகிறது. அறிவு சார்ந்த விவாதங்கள் ஒருபுறமிருந்தாலும் இந்துக்களே...

தேவை எச்சரிக்கை!

கொசுறு: தினமலரி வெளியான ஒரு மதமாற்றச் செய்தி இங்கே . இதனைக் கேட்ப்பார் கிடையாது.

அது சரி.. கோபிநாத்துக்கு கல்யாணம் ஆச்சே.. தாலி கட்டி தானே கல்யாணம் செய்தார். அவர் வீட்டு விசேஷத்தில் மட்டும் பகுத்தறிவு நாசமாய்ப் போனது ஏன்?

வாழ்க வளமுடன்!

இந்துக்களிடம் எழுச்சியை உண்டாக்குபவர் யார்?

உண்மையில் தூங்கிக்கிடந்த இந்துக்களை தட்டி எழுப்பி எழுச்சியை உண்டாக்கும் பெறுமை இந்துக்களை தொடர்ந்து அவமதித்து துன்புறுத்துபவர்களையே சாரும்.

கருணாநிதி முதல் சோனியா வரை மற்றும் மத துவேஷம் செய்யும் ஒவ்வொரு மதத்தினரும் தான் இனி காவிக்கு முக்கியத்துவத்தை ஏற்படுத்தப் போகிறார்கள்.

நகரத்தை விட கிராமங்களில் தான் மத துவேஷமும் துன்புறுத்தல்களும் அதிகமாக இருக்கிறது.

வடநாட்டினரைப் போல கோவில்களில் காவிக்கொடி பறக்கவிடத் தொடங்கி இருக்கிறார்கள். இனி ஒவ்வொரு வீட்டின் முன்பும் காவிக்கொடியை ஒரு எழுச்சியுடன் பறக்க விடும் நிலை உண்டாகப் போகிறது.

இந்த எழுச்சியை உண்டாக்குபவர்களுக்கு நாம் நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்வோம்.

விவேகானந்தரின் லட்சியம்! - துக்கங்களைக் கண்டு அழாதே!

இன்று வீரத்துறவி சுவாமி விவேகானந்தரின் 148 ஆவது பிறந்தநாள்!

சுவாமி விவேகானந்தர் தனது வாழ்வின் லட்சியமாக இவ்வாறு சொல்கிறார்

"மக்களுக்கு அவர்களுடைய தெய்விகத் தன்மையை எடுத்துப் போதிப்பதும் வாழ்க்கையின் ஒவ்வோர் இயக்கத்திலும் அதை எப்படி வெளிப்படுத்திக் காட்டுவது என்பதை எடுத்துச் சொல்வதும் தான் என்னுடைய லட்சியம்."

இளைஞர்களை வழிநடத்தும் ஓர் பிரகாசமான வழிகாட்டியாக இருந்தார் சுவாமி விவேகானந்தர்.

"ஓ வீரனே, துணிவு கொள். 'நான் இந்தியன், ஒவ்வோர் இந்தியனும் என் சகோதரன்' என்று கர்வத்துடன் சொல். அதை உரத்த குரலில் பெருமையாகக் கூறு. 'இந்தியன் எனது சகோதரன், இந்தியன் எனது வாழ்க்கை...இந்தியாவின் நலன் தான் என்னுடைய நலன்'.

நம்பிக்கையை இழந்து விடாதே. பாதை, கத்தி முனையில் நடப்பதைப் போல மிகவும் கடினமானது தான். எனினும் எழுந்திரு, விழித்துக்கொள். மனம் தளராதே. நீ அடைய வேண்டிய உனது லட்சியமாகிய குறிக்கோளைக் கண்டுபிடி.

அறியாமை மிக்க, உயிரற்ற புல்பூண்டு வாழ்க்கையைக் காட்டிலும் மரணமே மேலானது.

தோல்வியைத் தழுவி உயிர்வாழ்வதைவிடப் போர்களத்தில் மாய்வதே மேல். சகோதரா, துக்கங்களைக் கண்டு அழுவது கூடாது. மரணமோ, நோயோ உனக்கில்லை. துன்பமோ துரதிஷ்டமோ உனக்குக் கிடையாது. சகோதரா, மாற்றமோ மரணமோ உனக்கு விதிக்கப் படவில்லை. நீ ஆனந்தமயமானவன். நீ உனது ஆன்மாவில் நிலைத்திரு.

இவனை 'நம்பு அல்லது அவனை நம்பு' என்று மற்றவர் சொல்கிறார்கள். ஆனால் நான் சொல்கிறேன், 'முதலில் உன்னிடத்திலேயே நீ நம்பிக்கை வை'. அது தான் வழி. உன்னிடத்திலேயே நீ நம்பிக்கை வை - எல்லா ஆற்றல்களும் உனக்குள்ளேயே இருக்கின்றன. அதை உணர்ந்து நீ அந்த ஆற்றலை வெளிப்படுத்து.

'நான் எதையும் சாதிக்க வல்லவன்' என்று சொல். நீ உறுதியுடன் விஷத்தைப்

பொருட்படுத்தாது இருந்தால், பாம்பின் விஷம் கூட சக்தியற்றதாகிவிடும்.

இரவும் பகலும் திரும்ப திரும்ப பிரார்தனை செய் 'ஓ உலக நாயகியே! என் பலவீனத்தைப் போக்கு, என் கோழைத்தனத்தைப் போக்கு! என்னை மனிதனாக்கு!

- சுவாமி விவேகானந்தர்.

ஒளவைப்பாட்டியின் அருந்தமிழ் கேளீர் - 2 கொடியது, இனியது, பெரியது, அரியது

ஒரே ஊரில் தொடர்ந்து தங்கி இருக்கும் இயல்பு ஒளவையாருக்குக் கிடையாது. அவர் பல ஊர்களுக்குச் சென்று தமது புலமைத் திறத்தால் அறக்கருத்துகளைப் பரப்பி வந்தார்.

ஒருமுறை ஒளவையார் ஓர் ஊரிலிருந்து வேறோர் ஊருக்குப் போய்க் கொண்டிருந்தார். அவ்வாறு சென்ற வழியில் ஒரு காடு இருந்தது. அந்தக் காட்டில் வெயில் அதிகமாகக் காய்ந்து கொண்டிருந்தது. வெயிலில் நடந்து வந்த ஒளவையாருக்கு மிகவும் களைப்பாக இருந்தது. அருகில் நின்ற நாவல் மர நிழலில் அவர் அமர்ந்தார்.

அந்த நாவல் மரத்தின் மேல் ஆடு, மாடு மேய்க்கும் சிறுவன் ஒருவன் இருந்தான். நாவல் மர நிழலில் களைப்புடன் இருந்த ஒளவையாரை அவன் பார்த்தான்.

“பாட்டீ....! நீங்கள் மிகவும் சோர்வாக இருக்கிறீர்கள்... நாவல் பழம் சாப்பிடுகிறீர்களா? என்று ஒளவையாரைப் பார்த்துக் கேட்டான்.

ஆடு, மாடு மேய்க்கும் அந்தச் சிறுவனை ஒளவையார் மிகவும் சாதாரணமாகக் கருதினார். எனவே, “சரி... அப்பா.... நாவல் பழங்களைப் பறித்துப் போடு!” என்றார்.

ஒளவையாரின் மன ஓட்டத்தைப் புரிந்து கொண்ட அந்தச் சிறுவன் “பாட்டீ.... உங்களுக்குச் சுட்ட பழம் வேண்டுமா? சுடாத பழம் வேண்டுமா?” என்று கேட்டான்.

ஒளவையாருக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. ‘நாவல் பழத்தில் சுட்ட பழம், சுடாத பழம் என்று எதுவும் கிடையாதே!’ என்று எண்ணினார். என்றாலும் இந்தச் சிறுவனிடம், சுட்ட பழத்திற்கும் சுடாத பழத்திற்கும் விளக்கம் கேட்பது தமது புலமைக்கு இழிவு என்று அவர் கருதினார்.

“சுட்ட பழமாகவே நீ பறித்துப் போடப்பா.....” என்று ஒளவையார் கூறினார். மரத்தில் இருந்த சிறுவன் நன்கு பழுத்த நாவல் பழங்களைப் பறித்து மண்ணில் வேகமாகப் போட்டான்.

மண்ணில் கிடந்த நாவல் பழங்களை ஒளவையார் ஒவ்வொன்றாகக் கையில் எடுத்தார். அவற்றில் நிறைய மண் ஒட்டி இருந்தது. அந்த மண்ணைத் துடைப்பதற்காக ஒளவையார் ‘ஃபூ..... ஃபூ’ என்று ஊதினார்.

ஒளவையார் பழத்தை ஊதுவதை மரத்தின் மேலிருந்த சிறுவன் கண்டான்.

“பாட்டி....! பழம் சுடுகிறதா? நன்றாக ஊதிச் சாப்பிடுங்கள்!” என்று கூறினான்.

அப்போதுதான் ஒளவையாருக்குச் ‘சுட்ட பழம் எது? சுடாத பழம் எது?’ என்பது புரிந்தது.

ஆடு மாடு மேய்க்கும் சிறுவன் ஒருவன், தன்னை வென்று விட்டானே என்று வெட்கப்பட்டார்.

தனது வெட்கத்தை நினைத்து வருந்திய ஒளவையார் பின்வரும் பாடலைப் பாடினார்.

கருங்காலிக் கட்டைக்கு நாணாக் கோடாலி

இருங்கதலித் தண்டுக்கும் நாணும் - பெருங்கானில்

கார்எருமை மேய்க்கின்ற காளைக்குநான் தோற்றது

ஈரிரவு துஞ்சாது என்கண்

கருங்காலிக் கட்டை மிகவும் உறுதியானது. அதை எளிதில் பிளக்கக் கூடிய கோடரி, (கதலித்தண்டு) வாழைத்தண்டை வெட்டும்போது சறுக்கும். அதுபோல நானும் எருமை மாடு மேய்க்கின்ற சிறுவனிடம் தோற்றுவிட்டேன். எனவே இரண்டு இரவுகள் எனக்குத் தூக்கம் வராது என்று வருந்தினார்.

ஆடு, மாடு மேய்ப்பவனாக வேடம் தாங்கி அங்கே இருந்தவன் முருகன் ஆவான். ஒளவையாரின் மனவருத்தத்தைப் போக்க அவன் கருதினான். எனவே, அவன் தனது உண்மை வடிவுடன் ஒளவையாருக்குக் காட்சி அளித்தான்.

‘முருகன்தான் ஆடு, மாடு மேய்ப்பவன் போல் வேடமிட்டு வந்து தனது கர்வத்தைப் போக்கினான்’ என்பதை அறிந்த ஒளவையார் மனம் தெளிந்தார். முருகனை வணங்கினார்.

முருகனை வணங்கிய ஒளவையாரின் மனத்திலிருந்த புலமைக் கர்வம் அகன்றது; நெஞ்சில் அமைதி குடி கொண்டது.

ஒளவையாரைப் பார்த்து முருகன், “ஒளவையே உமது அமுதத் தமிழைக் கேட்கவும் சில ஐயங்களுக்குத் தெளிவு பெறவுமே நான் வந்தேன். எனது ஐயங்களைத் தங்கள் அன்பு மொழியால் போக்குங்கள்” என்றான்.

“முருகா! நீ அறியாதது எதுவும் உண்டா? நீ சாமிநாதனாக இருந்து உன் தந்தைக்கே மந்திரம் சொன்னவன் அப்பா! உனது ஐயத்தைப் போக்கும் பெருமை என் தமிழுக்குக் கிடைக்கட்டும்” என்றார் ஒளவையார்.

அப்போது முருகன் "கொடியது, இனியது, பெரியது, அரியது இவற்றை எனக்கு விளக்கிச் சொல்வாயாக!" என்று கேட்டான். அதற்கு ஒளவையார் இந்தப் பாடல்களைப் பாடியுள்ளார்.

கொடியது

கொடியது கேட்கின் நெடியவெவ் வேலோய்

கொடிது கொடிது வறுமை கொடிது;

அதனினும் கொடிது இளமையில் வறுமை;

அதனினும் கொடிது ஆற்றொணாக் கொடுநோய்;

அதனினும் கொடிது அன்புஇலாப் பெண்டிர்;

அதனினும் கொடிது இன்புற அவர்கையில்

உண்பதுதானே

இந்த உலகில் மிகவும் கொடுமையானது எது என்றால் வறுமைதான். அந்த வறுமையும் இளமைப் பருவத்தில் வந்தால் மிக மிகக் கொடுமையானது. அத்தகைய வறுமையை விடக் கொடுமையானது தீராத கொடிய நோய் ஆகும்.

தீராத கொடிய நோயைவிடக் கொடுமையானது அன்பே இல்லாத பெண்ணுடன் வாழ்வது. அதைவிடக் கொடுமையானது அந்தப் பெண்ணிடம் உணவைப் பெற்று உண்பது ஆகும் என்று கொடுமையானவற்றுள் எல்லாம் மிகவும் கொடுமையானது அன்பு இல்லாத பெண் இடும் உணவை உண்பதுதான் என ஒளவையார் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

இனியது

இனியது கேட்கின் தனிநெடு வேலோய்!

இனிது இனிது ஏகாந்தம் இனிது;

அதனினும் இனிது ஆதியைத் தொழுதல்;

அதனினும் இனிது அறிவினர்ச் சேருதல்;

அதனினும் இனிது அறிவுள்ளாரைக்

கனவினும் நனவினும் காண்பது தானே!

இந்த உலகில் மிகவும் இனிமையானது எது என்றால், தனிமையில் இருப்பதுதான் இனிமையானது. அதைவிட இனிமையானது இறைவனை வணங்குவது.

இறைவனை வணங்குவதை விட அறிவு உடையவர்களைச் சேர்ந்து வாழ்வது இனிமையானது. அதைவிட இனிமையானது கனவிலும் நனவிலும் அறிவு உடையவர்களைப் பார்த்துக் கொண்டு இருப்பது ஆகும்.

பெரியது

பெரியது கேட்கின் எரிதவழ் வேலோய்!

பெரிது பெரிது புவனம் பெரிது;

புவனமோ நான்முகன் படைப்பு;

நான்முகன் கரியமால் உந்தியில் வந்தோன்;

கரிய மாலோ அலைகடல் துயின்றோன்;

அலைகடல், குறுமுனி அங்கையில் அடக்கம்;

குறுமுனியோ கலசத்தில் பிறந்தோன்;

கலசமோ அரவினுக்கு ஒருதலைப் பாரம்;

அரவோ உமையவள் சிறுவிரல் மோதிரம்;

உமையோ இறைவர் பாகத்து ஒடுக்கம்;

இறைவரோ தொண்டர் உள்ளத்து ஒடுக்கம்;

தொண்டர் தம்பெருமை சொல்லவும் பெரிதே!

உலகில் மிகப்பெரியது எது என்று கேட்டால், இந்த உலகம்தான் பெரியது. ஆனால் இந்த உலகமோ நான்முகனால் படைக்கப்பட்டது. எனவே நான்முகன்தான் பெரியவன் என்றால் நான்முகனோ திருமாலின் உந்தியில் (தொப்புள்) தோன்றியவன். எனவே திருமால் தான் பெரியவன் என்றால் திருமாலோ அலைகடலில் தூங்குகிறவன். திருமாலைத்தாங்கும் கடல்தான் பெரியது என்றால், அந்தக் கடலும் அகத்தியனின் உள்ளங்கையில் அடங்கியது. எனவே அகத்தியர்தான் பெரியவர் என்றால், அந்த அகத்தியரும் கலயத்தில் (சிறு மண்குடம்) அடங்கி இருந்தவர்.

எனவே, கலயம் தான் பெரியது என்றால் அந்தக் கலயமோ இந்தப் பூமியில் உள்ள மண்ணால் செய்யப்பட்டது. எனவே, பூமிதான் பெரியது என்றால், இந்தப் பூமியை ஆதிசேடன் என்னும் பாம்பு தனது ஒரு தலையில் தாங்கியிருக்கிறது. பூமியைத் தாங்கும் ஆதிசேடன் என்னும் பாம்புதான் பெரியது என்றால் அந்தப் பாம்பை, உமையவள் தனது விரலில் மோதிரமாக அணிந்துள்ளாள். எனவே உமையவள்தான் பெரியவள் என்றால், அந்த உமையவளோ சிவனது உடலின் ஒரு பாதியில் ஒடுங்கியிருக்கிறாள். எனவே சிவன்தான் பெரியவன் என்றால், அந்தச் சிவனோ அடியவர்களின் உள்ளத்தில் ஒடுங்கியிருக்கிறான். எனவே அடியவர்களின் பெருமைதான் உலகில் பெரியது என்று ஒளவையார் பாடினார்.

அரியது

அரியது கேட்கின் வரிவடி வேலோய்

அரிது அரிது மானிடர் ஆதல் அரிது;

மானிடர் ஆயினும் கூன் குருடு செவிடு

பேடு நீங்கிப் பிறத்தல் அரிது.

பேடு நீங்கிப் பிறந்த காலையும்

ஞானமும் கல்வியும் நயத்தல் அரிது;

ஞானமும் கல்வியும் நயந்த காலையும்

தானமும் தவமும் தான்செயல் அரிது

தானமும் தவமும் தான்செய்வராயின்

வானவர் நாடு வழி திறந்திடுமே

உலகில் மிகவும் அரியது எது என்றால், மானிடராகப் பிறப்பது தான் அரியது. மானிடராகப் பிறந்தாலும் கூன், குருடு, செவிடு முதலிய குறைகள் இல்லாமல் பிறத்தல் அரியது. இந்தக் குறைகள் நீங்கிப் பிறந்தாலும் அறிவும் கல்வியும் விரும்பிக் கற்றவனாக ஆதல் அரியது.

அறிவும் கல்வியும் பெற்றாலும் பிறருக்குக் கொடுக்கும் ஈகையும் நோன்பும் உடையவராய் இருத்தல் அரியது. ஈகையும் நோன்பும் உடையவராக வாழ்கின்றவர்களுக்கு வான்உலகப் பெருவாழ்வு கிடைக்கும் என்று ஒளவையார் பாடியுள்ளார்.

தமிழும் ஆன்மீகமும் ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்ததே ஆகும். ஆன்மீகம் இல்லாமல் தமிழ் இல்லை. ஆனால் நாத்திகம் தான் தமிழர் மரபு என்ற தோற்றம் உண்டாகும் வகையில் ஏறக்குறைய ஐம்பது வருடங்களுக்கும் மேலாக தமிழகம் தவறான பாதைக்குத் திருப்பப்பட்டு வருகிறது.

ஆனாலும் ஆன்மீகமில்லாமல் தமிழ் இல்லை என்பதற்கு ஒளவையாரே சான்று.

ஓரினச்சேர்க்கையும் இத்தாலி ராணியும்

டும் டும் டும் டும் டும்

நாட்டு மக்களுக்கோர் நற்செய்தி! சல்லாப மனிதர்களுக்கோர் அறிய வாய்ப்பு! இத்தாலி ராணியின் அதிரடி உத்தரவு!

நமது நாட்டில் இனி ஆணும் ஆணும் காதலிக்கலாம். பெண்ணும் பெண்ணும் காமம் கொள்ளலாம்.

நாட்டில் எல்லோரும் ஓரினச்சேர்க்கை வைத்துக்கொள்ளலாம் என்று இத்தாலி ரானியால் இனிதே ஒரு சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளது என்பதை மகிழ்வுடன் அறிவிக்கிறோம்.

டும் டும் டும் டும் டும்

மன்னின் மைந்தன்: "இது என்ன அநியாயம்? இது அக்கிரமம். புனிதமான உணர்வுகளையெல்லாம் வக்கிரமான சட்டமியற்றி கொச்சையான உறவுகளாக மாற்ற நினைப்பதா? இது என்ன இத்தாலி என்று நினைத்துக் கொண்டாளா உன் ராணி. இதை தம்பட்டம் அடித்து சொல்ல உனக்கே கூச்சமாக இல்லை? அருவெறுப்பாக இல்லை? நீயும் இந்த மன்னின் மைந்தன் தானே மடையனே!"

காவலாளி: ஏய்! நீ என்ன புரட்சிக்காரனா! ராணிக்குத் தெரிந்தால் உன் தலை சீவப்படும்! உடனே இங்கிருந்து போய்விடு.

மன்னின் மைந்தன்: ஐந்தாயிரம் வருடங்களுக்கும் பழமையான செம்மைப்படுத்தப்பட்ட புனிதமான எங்கள் கலாச்சாரத்தை அழிப்பதே தனது வேலை என எண்ணி சட்டம் இயற்றுகிறாள் உன் ராணி. இதைக்கண்டும் வாய்மூடி அடிமையாக இருக்கச் சொல்கிறாயா! வெள்ளைத் தோல் மாயை கொண்டவனே! வெள்ளைக்காரன் சொல்வது தான் நாகரீகம் என்று எண்ணுபவனே! உன் ராணியிடம் போய்ச் சொல், இந்நாட்டில் இது போன்ற இழிசட்டங்கள் இயற்றத் தேவையில்லையென்று.

காவலாளி: சல்லாபமாயிருப்பவர்களுக்கு துணைபோகும் சட்டம். உனக்கு ஏன் வலிக்கிறது?

மன்னின் மைந்தன்: ஏன்? நீ சட்டம் இயற்றாவிட்டால் அவர்கள் சல்லாபிக்கப்போவதே இல்லையா? இல்லை இது போன்ற இழி மனிதர்களை இங்கே யார் தடுத்தார்கள்? இவர்கள் இருட்டரைக்குள் எட்டிப்பார்த்தவர்கள் யார்? அல்லது இது வரை இவர்களை ஓரினச்சேர்க்கையாளர்கள் என்று சொல்லி என்றாவது கைது செய்திருக்கிறீர்களா? மக்கள் தங்கள் தர்மத்திற்க்கு கட்டுப்பட்டுத் தான் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறார்கள்.

ஓரினச்சேர்க்கையாளர்களை யாரும் சீண்டாத பொழுது தேவையில்லாமல் ஒரு சட்டத்தைக் கொண்டு வந்து நல்ல கலாச்சாரத்தில் வாழ்பவர்களை முறையற்ற வாழ்வுக்குத் தூண்டுகிறீர்கள். இந்த பாரதத்தின் கலாச்சார ஆணிவேரை அசைத்துப்பார்க்கத் துணிகிறீர்கள். ஒரு நாள் இந்த கேவலமான போக்கிற்க்கு நீயும் உன் ராணியும் பதில் சொல்லித்தான் ஆக வேண்டும்.

காவலாளி: மூடனே! அதிகப்பிரசங்கி. அரசியின் சட்டத்தை அவமதிக்கிறாயா! உன்னை ராணியின் முன் நிறுத்துகிறேன் பார்.

மன்னின் மைந்தனை இழுத்துச் சென்று இத்தாலி ராணியின் முன் நிறுத்தினான் காவலாளி.

இத்தாலி ராணி: என்ன பிரச்சனை?

காவலாளி: மகாராணி! இவன் மன்னின் மைந்தன். ஓரினச்சேர்க்கை செய்யுங்கள் என்று நீங்கள் இயற்றிய உயர்வான சட்டத்தை அவமதித்துப் பேசுகிறான்.

இத்தாலி ராணி: மன்னின் மைந்தா! உனக்கு ஓரினச்சேர்க்கை பிடிக்காதா? அல்லது உனக்கு ஒத்துப்போக சரியான ஆண் கிடைக்கவில்லை என்ற கோபமா?

மன்னின் மைந்தன்: தூ... வெட்கம் கெட்டவளே! கூச்சமில்லாதவளே! நாயைப்போல் வாழும் உங்கள் வாழ்க்கையைப் பேயைப்போல் வந்து எந்நாட்டில் திணிக்கப்பார்க்கிறாயே! இந்து தர்மமும் இந்நாட்டின் கலாச்சாரமும் உன்னையும் சேர்த்து வாழவைக்கும். நுனிக்கிளையில் உட்கார்ந்து அடிக்கிளையை வெட்ட நினைக்காதே!

இத்தாலி ராணி: என்னடா பெரிய இந்து தர்மமும் உனது கலாச்சாரமும்! நீங்கள் எல்லோரும் காட்டுமிராண்டிகள் என்று உங்கள் ஊர்காரர் ராமசாமி நாயக்கரே சொல்லிவிட்டார். கருணாநிதியும் அதையே தான் வழிமொழிகிறார். உங்கள் சொந்தநாட்டுக்காரர்களே எங்கள் பக்கம் தான்! இத்தாலி நாட்டுச் சட்டத்தை நீ ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டியது உனது தலைவிதி.

மன்னின் மைந்தன்: இழி பிறவிகள் இந்து தர்மத்தை எப்படி வேண்டுமானாலும் பழிப்பார்கள். அதை ஏற்றுக்கொள்ளும் அவசியம் எனக்கு இல்லை. இந்த நாட்டின் தர்மங்களும் மனிதன் மனிதனாக வாழவேண்டும் என்ற உயர்ந்த சிந்தனைகளுடைய கலாச்சாரமும் உன்னால் நசுக்கப்படுவதை நான் அனுமதிக்கமாட்டேன்!.

இத்தாலி ராணி: ஏய்! நீ அதிகம் பேசுவாய் போலிருக்கிறது. இதோ பார். மிருகங்களுக்குக் கூட ஓரினச்சேர்க்கை உண்டு என்றும் இது ஒரு இயற்க்கையான உணர்ச்சி என்றும் நிபுனர்களே சொல்லியிருக்கிறார்கள். எதுவும் தெரியாமல் எக்காளமிடாதே?

மன்னின் மைந்தன்: மமதை கொண்ட ராணியே! புனர்ச்சியின் உணர்ச்சிகள் இயற்க்கையானதே என்று உணர்ந்து, அத்தகைய உணர்ச்சிகள் உண்டாவதற்க்கான காரணமும் அறிந்து அவற்றை முறைப்படுத்தி முழுமையான மனிதனாக ஒருவன் வாழ என்ன செய்யவேண்டும் என்பதனை வகுத்து முறையாக அதன் படி வாழ்பவர்கள் நாங்கள். நீ எனக்குச் சொல்லித்தராதே!

இத்தாலி ராணி: ஹும்! நீ சாகாமல் போக மாட்டாய்! இதோ.. உனக்கு ஒரு வாய்ப்பு தருகிறேன்...எங்கே ஓரினச்சேர்க்கையை நீங்கள் கலாச்சாரம் கொண்டு எப்படிக் கட்டுப்படுத்தினீர்கள் என்று நான் திருப்தியடையும் வகையில் சொல் பார்க்கலாம். என் மனம் அதை ஏற்றுக் கொண்டால் உன்னை விடுவிக்கிறேன். இல்லையேல் உன் தலை கொய்யப்படும் ஜாக்கிரதை.

மன்னின் மைந்தன்: முதலில் அது உண்டாகும் காரணத்தை புரிந்து கொள். எல்லா மனிதர்களுக்கும் பதின் வயதுகளின் ஆரம்பத்தில் தோன்றும் ஒரு பரவச உணர்ச்சி தான் ஓரினக் கவர்ச்சி. அது உடலுறவுக்கு ஏங்கும் உணர்ச்சி அல்ல.

அது உடல் மாற்றத்தைக் கண்டு பரவசம் கொண்டு தம்மைப்போல் உள்ள சக மனிதனுக்கும் அதுவே தானா என்று ஆராய முற்படும் முயற்ச்சி. ஆணுக்கு ஆண் முழுமையாக தங்களை அறிந்து கொள்ளவும், அதே போல் பெண்ணுக்குப் பெண்ணும் தங்களை முழுமையாக புரிந்து கொள்ளும் ஒரு ஆர்வக் கோளாரின் வெளிப்பாடு.

பின்னர் நான் மட்டும் தனித்தவன் அல்ல. எல்லோரும் என்னைப்போல் தான் என்று உணர்ச்சிகள் ஒரு நிலைக்குத் திரும்பும் போது மனிதனின் வயது பதின் வயது துவக்கத்திலிருந்து பதினைந்தைத் தொட்டிருக்கும். பதினைந்து வயதைத் தொடும் ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் இப்போது தங்களைப்பற்றித் தெரிந்து கொண்டதைப்போல் எதிர் பாலரைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ளும் ஆர்வம் மேலெழும். இது தான் இயற்க்கை.

இந்த உணர்ச்சி தான் ஆணையும் பெண்ணையும் இயற்க்கையான புனர்ச்சிக்குக் கொண்டு செல்லும். காதலும் காமமும் இந்த வயதில் தான் தலை தூக்கும். ஆணுக்குப் பெண்ணையும் பெண்ணுக்கு ஆணையும் அடையத்துடிக்கும் வயது. இந்த வயதில் காதலும் காமமும் முறையான உறவான திருமணம் என்ற சடங்கின் மூலமாக நிகழ்த்தப் பட்டு இல்லற வாழ்க்கை என்னும் தர்மத்திற்க்குள் நுழைந்து இயற்க்கையாக உண்டாகும் முறையான உணர்ச்சிகளை முழுமையாக அனுபவிக்கும் படி எங்கள் கலாச்சாரம் கட்டுக்கோப்பாக இயற்றப்பட்டுள்ளது.

இத்தாலி ராணி: சரி அப்படியானால் ஓரினச்சேர்க்கை உருவாவது ஏன்?

மன்னின் மைந்தன்: ஒரு ஆண் தன்னை முழுமையான ஆண் என்பதை உணரத் தவறும் போது. ஒரு பெண் தன்னை முழுமையான பெண் என்பதை உணரத் தவறும் போது, அவர்களின் உணர்வு ஒரே பாலினரிடமிருந்து மாறி எதிர் பாலினரை ஏற்க்கத் தடுமாறும். அவ்வாறு தடுமாறும் சமயங்களில் ஒருவருடைய மனம் சக பாலினரிடமே தம்முடைய உணர்வுக்கு ஆதரவை எதிர் பார்க்கும். அப்படிப்பட்ட இணக்கமான ஒரு ஆதரவு சக பாலினரிடம் இருந்தே கிடைக்கும் பொழுது அதையே இன்பமாகக் கொண்டு விடுகின்றனர்.

அதிலிருந்து விடுபட மனம் மறுக்கிறது. இது தான் உலகம், இதுவே இன்பம் என்று மனம் முடிவு செய்துவிடுகிறது. ஆணுக்கு பெண்ணின் அவசியமும், பெண்ணுக்கு ஆணின் அவசியமும் தேவையில்லை என்ற எண்ணம் தலைதூக்கி விடுகிறது.

இது இயற்கையான இல்லற வாழ்விலிருந்து அவர்களை வெளியேற்றி விடுகிறது. இவ்வாறான வாழ்க்கை சமூகத்திற்கு ஒவ்வாது. குடும்ப வாழ்க்கைக்கு கேடு விளைவிக்கும். குடும்பம் குடும்பமாக வாழும் சமூகத்தின் நடுவே இப்படிப்பட்டவர்கள் வாழ்வது அந்த சமூகத்தின் மற்ற தரப்பினரின் வாழ்க்கையை பாதிக்கக் கூடியதாக அமையும்.

அதனாலேயே அவ்வாறானவர்களை சமூகத்திற்க்கு அப்பாற்ப்பட்டவர்கள் என்று ஒதுக்க நேர்கிறது. அனால் இத்தாலி ராணியே! ஒட்டு மொத்தச் சமூகமும் ஓரினச்சேர்க்கையாளர்களாகவே ஆக வேண்டும் என்று நீ விரும்புகிறாய். இது சரிதானா? நீயே யோசித்துப்பார்!

திருமணத்தில் அக்னியை சுற்றி வருவது ஏன்?

இத்தாலி ராணி: சரி, இத்தகைய உணர்ச்சிகளை உங்கள் கலாச்சாரம் மூலமாக எப்படித் தடுக்கிறீர்கள்?

மன்னின் மைந்தன்: சுலபம். ஒரு ஆணையோ அல்லது பெண்ணையோ தங்களுடைய பாலுணர்வை முழுமையாகப் புரிந்து கொள்ளச் செய்தால் போதும்.

உதாரணமாக பதின் வயதைத் தொடும் போது பெண் பூப்பெய்துகிறாள். எங்கள் கலாச்சாரப்படி பூப்பெய்தும் பெண்ணை உடனே மற்ற பெண்கள் எல்லோரும் சேர்ந்து அலங்காரம் செய்து அவளைச் சுற்றி நின்று பாட்டு பாடி அவளுடைய அழகை வார்த்தைகளால் சொல்லி , அவளுடைய பெண்மையை உணரச் செய்கிறார்கள்.

மனோரீதியாக அந்தப் பெண் தன்னுடைய பெண்மையை யாருடன் ரசிக்க வேண்டியவள் என்பதை பாட்டால் உணரச் செய்கிறார்கள். 'கட்டழகன் வருவான்', 'காளை உன்னைக் கட்டுவான்','வீரன் உன்னைக் கவர்ந்து செல்வான்' என்றெல்லாம் அவளது பாலுணர்வை ஆண்மீது செலுத்தச் செய்கிறார்கள். இதனாலேயே பருவம் எட்டும் வயதில் ஒரு பெண் தன் பெண்மையை முழுதாக உணர்கிறாள் மேலும் அவள் தன்னுடன் கூட வேண்டியது ஒரு ஆண் தான் என்று முழுமையாக மனதை எதிர் பாலரிடம் செலுத்த தயார் செய்து கொள்கிறாள். மாறாக அவள் பெண்ணைக் காதலிக்க விரும்பமாட்டாள்.

அதே போல் ஒரு ஆண் அரும்பு மீசை முளைத்தவனாக ஆகும் போது அவனிடம் ஆண் என்ற உடற்திமிரை ஏற்றி வைப்பார்கள். வீர விளையாட்டுக்கள், மல்யுத்தம், காளை அடக்குதல் போன்றவை எல்லாம் இப்படி வந்தவை தான். 'ஆம்பளப்புள்ள, நெஞ்ச நிம்த்தி நடப்பா!' என்று உசுப்பேற்றுகிறார்களே! அது ஆணாதிக்கம் உருவாகவும் பெண்ணை அடிமையாக்கவும் இல்லை. அப்படியெல்லாம் இருந்தால் தான் ஒரு ஆண் மனோரீதியாக தன்னை ஆண் என்று முழுமையாக உணரும் சூழல் உண்டாகிறது. (இந்த காலத்தில் ஆண் என்ற திமிர் ரவுடித்தனமும் அடியாள் வேலைக்கும் என்று ஆகிவிட்டது வேறு விஷயம்).

இப்படி ஒவ்வொரு ஆணும் முழுமையான ஆண்மகனாக நெஞ்சு நிமிர்த்தி நடப்பவனாக இருந்தால் அவன் சக ஆண்மகனிடம் தனது உணர்வுக்கு வடிகால் தேட மாட்டான். அவனது உணர்வு பெண்ணைக் கவர வேண்டும் என்பதிலேயே இருக்கும். ஆணும் ஆணும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொள்ளும் போது காந்தத்தின் ஒரே துருவங்கள் ஒன்றை ஒன்று எதிர்க்கும் என்ற தத்துவப்படி இருவரும் விலகிச் சென்று விடுவார்கள். காதல் கொள்ள மாட்டார்கள்.

பெயர் வைப்பதிலும் ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் வித்தியாசம் காட்டுவதும் ஒருவரை பெயர் சொல்லி அழைக்கும் போதே அவருடைய பாலின உணர்வு ஒவ்வொரு முறையும் உணரப்படுவதற்க்கே.

அதுமட்டுமல்ல ஆடைகளிலும் ஆண் பெண் என்று வேற்றுமை காட்டுவதும் நாம் எதிர் பாலரைப் பார்க்கிறோம் என்ற உணர்வு ஆணுக்கும்

பெண்ணுக்கும் உண்டாக வேண்டும் என்பதற்க்கே. உங்கள் நாட்டிற்கு வரும் எல்லோரும் சொல்லும் ஒரு விஷயம் என்ன தெரியுமா? அங்கே ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் வித்தியாசம் தெரிவதில்லை என்பதே.

இத்தாலி ராணி: இது என்ன வேடிக்கை ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் சீருடை இருக்குமா என்ன?

மன்னின் மைந்தன்: ஏன் இருக்கக் கூடாது? உமது காவல் துறைக்கு ஏன் சீருடை? கயவர்கள் கண்டால் கழிந்து ஓட வேண்டும் என்பதற்க்குத் தானே! பள்ளிக் குழந்தைகளுக்கு ஏன் சீருடை? பார்ப்பவர்களுக்கு பரிவு உண்டாக வேண்டும் என்று தானே! ஏன் உமது அமைச்சர்கள் எல்லாம் ஏன் வெள்ளையும் சொல்லையுமாக அலைகிறார்கள்? அவர்களை பார்த்தவுடன் பொதுமக்கள் பயப்பட வேண்டும் அதற்குத் தானே!

இதில் எல்லாம் எந்தக் காரணத்திற்க்காக சீருடை உள்ளதோ அதே போல் தான் ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் உளவியல் ரீதியாக புரிந்துணர்வு உண்டாக உடையில் வித்தியாசம் காண்பிக்கப்பட்டது.

இப்படி பல முறைகளில் எங்கள் கலாச்சாரத்தில் ஒரு ஆணை முழுமையான ஆணாகவும் ஒரு பெண்ணை முழுமையான பெண்ணாகவும் உணரச் செய்து அவர்களை முறையான இல்லற வாழ்க்கை வாழச் செய்கிறோம்.

ஆனால் நீயோ தேவையில்லாமல் சட்டமியற்றி எங்கள் கலாச்சாரத்தை அடியோடு உடைக்கப் பார்க்கிறாய்!

"நம்பிக்கை" சிறுகதை

இத்தாலி ராணி: ம்ம்ம்! நீ சொல்வதை கேட்கும் போது எனக்கு சரியென்று தான் படுகிறது. ஆனால் இந்த நாட்டை இத்தாலி சாம்ராஜ்ஜியமாக 

மாற்ற வேண்டும் என்று எனக்கு கட்டளை பிறப்பிக்கப்பட்டுள்ளது. அதனால் என்னால் இந்த விளக்கத்தை ஏற்றுக் கொள்ள முடியாது. 

அப்போது ஒரு காவலாளி ஓலை ஒன்றைக் கொடுக்கிறான். இத்தாலி ராணி சத்தமாகப் படிக்கிறாள். "பாரதத்தை ஆளும் இத்தாலி ராணியே! நீ இயற்றிய புதிய சட்டம் பற்றி கேள்விப்பட்டேன். வாழ்த்துக்கள். இந்தியாவில் இந்து கலாச்சாரம் அடியோடு அழிக்கப்பட்டது என்ற நல்ல செய்தியை விரைவில் சொல்வீர்கள் என்று எதிர்பார்க்கிறேன். பதில் தேவை. இப்படிக்கு போப்"

இத்தாலி ராணி: பார்த்தாயா ஓலையை! இதோ உனக்காக ஒரு வாய்ப்பைத் தருகிறேன். கண்கானாமல் இந்த நாட்டிலிருந்து ஓடி விடு. உயிர் 

மிச்சமாகும். இல்லையேல் நீ செத்து மடியும் காலம் சில வினாடிகளில் வந்து விடும்! என்ன சொல்கிறாய்.

மன்னின் மைந்தன்: அந்நியநாட்டுப் பிசாசே! இத்தனைக்காலம் எங்களை ஆயுதத்தால் அடிமையாக்கினாய்! இப்பொழுது மதத்தால் அடிமையாக்கப் 

பார்க்கிறாய்.  நீ ஒழிந்தால் தான் இந்து தர்மத்தையும் இந்த நாட்டையும் காப்பாற்ற முடியும். அந்த நாள் வெகுதொலைவில் இல்லை. எங்கள் 

உணர்வுகளை அவமதிக்கும் வேலையைத் தொடர்ந்து செய்து விட்டு பின்னால் சாவர்க்கர் காரணம், கோட்சே காரணம், மோடி காரணம், பட்நாயக் காரணம் என்று எங்கள் தலைவர்களை குற்றம் சொல்லிப் பயன் இல்லை. ஏன்னென்றால் நீ அவமதிப்பது எங்களைப் போன்ற அடித்தட்டு மக்களின் வாழ்க்கையை. அசைக்கப் பார்ப்பது எங்கள் தாய்மை உணர்ச்சியை. இதற்க்கு நீயும் உன் இத்தாலி நாடும் ஒரு நாள் பதில் சொல்லியேத் தீர வேண்டும் என்பதை மறக்காதே!

இத்தாலி ராணி: சீ மூடனே! உனக்கு சாவுதான் ஒரே முடிவு. இவனை சிரச்சேதம் செய்யுங்கள்.

காவலாளிகள் மன்னின் மைந்தனை அழைத்துச் செல்கிறார்கள். கற்பாறையில் அவன் தாமரைத் தலை வைக்கப்பட்டது. காவலாளி கேட்கிறான். கடைசியாக ஏதாவது சொல்கிறாயா!

ஓம் நமசிவாய! ஓம் நமசிவாய! ஓம் நமசிவாய!

வெற்றிவேல் வீர வேல்! வெற்றிவேல் வீர வேல்!

ஓங்கிய வாள் வேகமாக கீழே இறங்க, குதித்துத் தெறித்தது உதிரம். சிதறி உருண்டது சிகரம். வீழ்ந்தது மன்னின் மைந்தனின் அங்கம். இன்பமாய் இளித்தாள் இத்தாலி ராணி.

புறாவின் கால்களில் கட்டி ஓலை ஒன்றை அனுப்பினாள்...

"மதிப்பிற்குரிய போப் அவர்களுக்கு, 

ஒரு இந்துப் பூச்சி நசுக்கப்பட்டது.  இந்தியா விரைவில் இத்தாலி ராஜ்ஜியம்...! நற்செய்திப் பெருங்கூட்டம் விரைவில் நடக்கும், 

உங்கள் தலைமையில்....!

.